سوالات مربوط به اصلاح نژاد و ژنتیک:

درآمد دامپروری را از دو روش با استفاده از گوسفندان چند قلو زا افزایش داد یکی اینکه تعداد بره متولد شده در سال را افزایش می دهد دوم اینکه تعداد میش گله را کاهش داد بدون کاهش تعداد بره های متولد شده

 با توجه به اینکه ژن fecB در گوسفندان افشار الحاق شده است، الحاق آن برای گوسفندان دیگر یک پروسه ی طولانی خواهد بود. بنابراین استفاده از مواد ژنتیکی در نژادهای دیگر توصیه نمی شود مگر اینکه در یک مزرعه تحقیقاتی برای بدست آوردن نژادهای گوسفندان خاص که دارای این ژن باشند استفاده گردد.

حدود ۵ سی سی نمونه خون را از سیاه رگ وداج گردن داخل ونوجکت های حاوی EDTA که شماره پلاک دام روی آن ثبت گردیده است، اخذ و پس از فریز کردن در داخل یخدان حاوی یخ ژل به آزمایشگاه منتقل و توسط متخصصان مورد آزمایش قرار میگیرد.

 ونوجکت به لوله های نمونه گیری خون گفته می‌شود که در داخل آنها فشار منفی وجود د ارد. لوله‌های مورد استفاده برای انجام آزمایش ژنتیک حاوی ماده EDTA میباشد. لوله خلأ خون گیری EDTA  حاوی ضد انعقاد اتیلن دی آمین تترا استیک اسید EDTA  در دو نوع نمکEDTA K2  و EDTA K3  می باشد

به طور معمول برای دریافت نتیجه آزمایش نیاز است که حداقل تا ۳ روز کاری صبر کنید، بعضا اتفاق می‌افتد که نتیجه آزمایش تا دو بار باید تکرار شود. بنابراین ۳ تا ده روز کاری برای دریافت نتیجه آزمایشات ژنتیک زمان نیاز است

ژن دار بودن یا نبودن از بدو تولد قابل تشخیص می‌باشد. ولی به منظور جلووگیری از آسیب به بره ها بهتر است حداقل یک ماه از زمان تولد بره گذشته باشد

واژه هوموزایگوت یا هتروزایگوت به ژنوتیپ دام بر میگردد در اینجا منظور از ژنوتیپ، ژنوتیپ در ارتباط با ژن چندقلوزایی و حضور یا عدم حضور ژن FecB می‌باشد. حیوان هتروزایگوت دارای یک آلل FecB در جایگاه ژن است که یا آن را از مادر و یا از پدرش به ارث برده است و در صورتی که گوسفند ماده، هتروزایگوت برای ژن FecB باشد، می‌تواند به طور کامل اثر ژن یعنی صفت چندقلوزایی را از خود نشان دهد.

حیوانی که ژنوتیپ آن هوموزایگوت است یعنی دو عدد ژن FecB را هم از پدر و هم از مادر خود به ارث برده است. فرزندان این حیوان همگی دارای ژن خواهند بود. در حالی حیوان هتروزایگوت زمانی که با حیوان بدون ژن چند قلوزایی آمیزش کند، به احتمال ۵۰% ژن چند قلوزایی را به فرزندان خود انتقال خواهد داد.

؟ این ژن یک ژن عمده-اثر است و حضور همین تک ژن صفت را بروز می‌دهد. لزومی به خالص سازی نیست. لیکن در هر نسل با انجام آزمایش باید حضور یا عدم حضور ژن را تشخیص داد.

چون گوسفندان ماده معمولی بوده اند و دارای ژن چند قلوزایی نبوده اند. درواقع ژن دار بودن گوسفند نر در چند قلوزایی جفت خود تاثیری نداشته و این ژن تنها قابلیت انتقال به نسل بعدی را دارد. بدین صورت که اگر قوچ هتروزایگوت باشد در ۵۰% بره ها شاهد حضور ژن چند قلوزایی خواهیم بود.

اگر قوچ هوموزایگوت باشد و میشها فاقد ژن باشند ۱۰۰% بره ها دارای ژن خواهند بود. در صورتی که از قوچ هتروزایگوت برای آمیزش با میش فاقد ژن استفاده شود، احتمالا ۵۰% بره ها حاوی ژن میشوند

درواقع “هوموزایگوت بودن برای یک ژن خاص” به ژنوتیپ برمی‌گردد. در حالی که “هموژن” به معنی یک ترکیب مخلوط است و هیچ ربطی بهژنوتیپ ندارد. مثل شیر هموژنیزه

نمیتوان به قطعیت این را تایید کرد و سایز دنبه بسته به گزینشی است که در طول نسلهای مختلف روی گله انجام شده است. ولی به طور کلی با توجه به اینکه تمامی گوسفندان ژن‌دار داخل کشور به نسل گوسفند برولای نیوزیلندی که فاقد دنبه می‌باشد بر می‌گردد، دنبه گوسفند افشاری چندقلوزا گوچکتر خواهد بود

چندقلوزایی در این گوسفندان بر می‌گردد به تعداد تخمکی که در هنگام فحلی از تخمدان آزاد می‌شود و نیز تعداد تخمک‌های آزاد شده‌ای که با اسپرم تلقیح شده اند و توانسته اند سلول تخم را تشکیل داده و رحم لانه گزینی انجام دهند. گوسفندان حاوی ژن چند قلوزایی به طور نرمال در هر سیکل تخمک گذاری چند تخمک آزاد می‌کنند. بنابرین این گوسفندان می‌توانند در هر زایمان تک قلو، دو قلو، سه قلو و یا ۴ قلو به دنیا بیاورند. معمولا میش افشار حداکثر می‌تواند تا ۳ بره را به طور کامل شیر دهد و بره چهارم نیاز به شیر کمکی خواهد داشت.

نمیتوان گفت، البته تعداد تخمک آزاد شده در گوسفند هوموزایگوت بیشتر از گوسفند هتروزایگوت است ولی تفاوت قابل ملاحظه‌ای بین تعداد بره‌های زاییده شده توسط میش هوموزایگوت و هتروزایگوت وجود ندارد